Miejsca Mają Twarze
Prezentowane zdjęcia to dokumentacja fotograficzna działań animacyjnych w Zbroszkach. “Miejsca Mają Twarze – Zbroszki” to autorskie metody pracy z miejscem i społecznością lokalną dostosowane do potrzeb Niny Borowiec sołtyski, która zgłosiła swoją wieś do projektu Rezydencji Animacyjnych Mazowieckiego Program Edukacji Kulturalnej.
Projekt “Miejsca Mają Twarze” to otwarty proces poznawczy oparty na uważności, którego efektem są wizualne portrety miejsca. To kreatywne spacery badawcze i aktywności artystyczne wykorzystujące techniki grafiki warsztatowej, fotografii czy rysunku. To inicjowanie procesu twórczego w kontakcie z miejscem – jego specyfiką, charakterem. To budowanie szacunku do miejsca (empatyzowanie z nim), relacji i bardzo często pozytywnego pierwszego kontaktu z nim. Uosabianie miejsc w procesie poznawczym pozwala na pracę w oparciu o własne emocje, przeżycia i doświadczenia. Tak wyobrażam sobie udostępnianie dziedzictwa kultury, ale również jego promocję z uwzględnieniem potrzeb sensorycznych młodego odbiorcy i zrównoważonego rozwoju.
Obecnie pracuję nad budową strony poświęconej projektowi.
Krótkie wprowadzenie w działania w Zbroszkach
Naszym celem była integracja lokalnej społeczności, w której trudnością były podziały oraz trudna przeszłość. W działaniach skupiłyśmy się na otwartej, wspólnej przestrzeni i jej twórczym eksplorowaniu. Przeprowadziłam spacery badawcze, warsztaty artystyczne i akcję fotograficzną wieńczącą cały proces. Projektowi towarzyszyły również pikniki i rozmowy o wspomnieniach mieszkańców.
Do stworzenia portretu wykorzystałam materiały wizualne będące efektem spacerów i warsztatów podczas, których szukaliśmy kształtów, kolorów i faktur oraz przetwarzaliśmy zarejestrowane obrazy – fotografie przyrody czy architektury. Analizując zgromadzone zasoby zaproponowałam zestaw naprasowanek składający się z 14 podstawowych elementów wspólnych do stworzenia autorskich koszulek. Zestaw pozwolił na indywidualne podejście każdego mieszkańca i w sposób symboliczny podkreślił zarówno podobieństwa, jak i różnice.
Podsumowaniem działań były fotografie (portrety) przedstawiające mieszkańców, Zbroszki (w tle) i wizualny efekt naszej pracy (twarze na koszulkach).
W tej odsłonie projektu “Miejsca Mają Twarze” zinterpretowaliśmy wspólnotę. To ona była dla nas inspiracją do działania i pogłębiania relacji z miejscem.